винил SONIC YOUTH — Goodbye 20th Century [25-летие]

SONIC YOUTH - Goodbye 20th Century [25th anniv]

wytwórnia: Sonic Youth Records, 2024

nośnik: winyl, format: 2x12"LP, ilość nośników: 2

czarny , singlefold

download code: brak danych

nr kat.: SYR4

czas: 40:27; 63:28

awangarda, postrock, poważna, rock

https://youtube.com/playlist?list=OLAK5uy_kNm7hPBkU3eoOD8z5kOYfNGfNwZ4bThPc

1. Edges (Christian Wolff 1969)

2. Six for New Time For Sonic Youth (Pauline Oliveros 1999)

3. Having Never Written A Note For Percussion (James Tenney 1971)

4. Six (3rd take) (John Cage 1991)

5. + - (Takehisa Kosugi 1987)

6. Voice Piece For Soprano (Yoko Ono 1961)

7. Piece Enfantine (Nicolas Slonimsky 1951)

8. Treatise (page 183) (Cornelius Cardew 1967)

9. Four (John Cage 1992)

10. Six (4th take) (John Cage 1991)

11. Burdocks (Christian Wolff 1971)

12. Piano Piece #13 (Carpenter's piece for Nam June Paik) (George Maciunas 1962)

13. Pendulum Music (Steve Reich 1968)

Sonic Youth - Goodbye 20th Century with Jim O'Rourke, William Winant, Christian Wolff, Takehisa Kosugi, Coco Haley Gordon Moore, Christian Marclay and Wharton Tiers

Marcin Borchardt (Antena Krzyku 2/2000):

"Największym wrogiem nowej muzyki jest obojętność ludzi. John Cage, wybitny amerykański kompozytor, filozof i teoretyk, czterdzieści lat temu traktowany był przez współczesnych z pobłażliwym przymrużaniem oka. Jego radykalne utwory-manifesty, w rodzaju "4'33", dały kompozytorom, muzykom i publiczności zupełnie nowe, nieznane dotychczas możliwości. Muzyka nie ma granic, a wszystko - cokolwiek czynimy - jest muzyką.

Duch Johna Cage'a unosi się nad nowa płytą Sonic Youth. Pożegnanie XX wieku i w wykonaniu gitarowego kwartetu może być cokolwiek szokujące. Liderzy grupy, Thurston Moore i Lee Ranaldo to erudyci. Obaj od lat uczestniczą w projektach daleko wykraczających poza estetykę rocka. Albumy realizowane z Williamem Hookerem, Zeeną Parkins, Elliottem Sharpem, ludowymi muzykami z Maroka, czy obecnymi na tej płycie - perkusjonistą Williamem Winantem i gitarzystą Jimem O'Rourke, bliskie są tradycjom wyzwolonej jazzowej improwizacji, muzyce współczesnej i awangardowym eksperymentom.

Ponad sto minut muzyki zawartej na nowym podwójnym albumie Sonic Youth, wypełniają kompozycje wybitnych twórców nowej muzyki ostatnich czterdziestu lat: Christiana Wolffa, Johna Cage'a, Pauline Oliveros, Takehisa Kosugi, Yoko Ono, Steve'a Reicha, Jamesa Tenneya, George'a Maciunasa, Nicolasa Slonimsky'ego i Corneliusa Cardewa. Muzycy swobodnie poruszają się w estetycznie wyrafinowanym środowisku dźwięków. Pozwala na to konstrukcja wielu kompozycji. Utwór "Edges" (1969), autorstwa biorącego udział w tym przedsięwzięciu Christiana Wolffa, napisany został na dowolną liczbę muzyków i instrumentów. Z założenia perkusyjny "Having Never Written A Note For Percussion" (1971) Jamesa Tenneya w wykonaniu Sonic Youth jest utworem gitarowym! Amerykańska akordeonistka Pauline Oliveros skomponowała utwór "Six For New Time" (1999) specjalnie na ten album. John Cage wyróżniony został trzema ambientalnymi konstrukcjami: dwoma wersjami "Six" (1991) i ponadtrzydziestominutowym "Four" (1992). Sztuką może być wszystko, a artysta każdy. To ideologiczne credo Fluxusu przywołuje na płycie George Maciunas, którego kompozycja "Piano Piece No.13 (Carpenter's Piece)" (1962) oparta jest nie na graniu, a na waleniu w fortepian. Z kolei w centrum "+ -" (1987) Takehisa Kosugi, znajduje się marimba, otoczona przez elektroniczne turbulencje. Wielowątkowa antologia dwudziestowiecznej awangardy zwieńczona jest opartym na efekcie sprzężenia zwrotnego "Pendulum Music" (1968) Steve'a Reicha i ascetycznym "Treatise" (1967) Corneliusa Cardewa. Słuchając tej niezwykłej płyty warto choć na chwilę, zapomnieć o teoretycznych aspektach, ukrytych za każda z kompozycji. Muzyka obroni się sama".

Kamil Antosiewicz:

"(...) Równie eksperymentalny charakter ma 2-płytowy box "Goodbye 20th Century" - przewrotne pożegnanie XX wieku przez jedną z najbardziej utalentowanych gitarowych formacji. Płyta prezentuje własne interpretacje klasycznych dla awangardowej muzyki poważnej kompozytorów: Johna Cage"a, Corneliusa Cardewa, Steve"a Reicha i kilku innych. Jest to płyta, która odzwierciedla przynależność muzyków Sonic Youth do zupełnie innego światka muzycznego niż ten, którego udziałem były ich nagrania czerpiące z rockowej tradycji. Ich romans z awangardą trwa przecież od dawna. I tu wspomnieć należy o drugiej twarzy Sonic Youth, grupy, której nagrania znajdowały się na listach przebojów.

Thurston Moore i Lee Ranaldo to adepci Glena Branki, o czym była już wcześniej mowa. Tam terminowali jako gitarzyści, zasilając jedną z najbardziej niesamowitych, bo złożonych przede wszystkim z kilkunastu gitar, orkiestr na świecie (...)"