ЗАТРВИЙСКАЯ ЛЕТНЯЯ ТИХООКЕАНСКАЯ СМЕСЬ 0,2 Г

Zatrwiany (Limonium) należą do grupy roślin, uprawianych przede wszystkim na kwiat cięty, przeznaczony do suszenia. Ich wygląd jest dość zróżnicowany i chociaż w Polsce uprawia się zaledwie kilka z ponad 100 gatunków, ich kwiaty, pokrój oraz wysokość mocno różnią się między sobą. Inny jest też sposób uprawy, gdyż niektóre zatrwiany to rośliny wieloletnie, inne traktowane są w naszym kraju jako gatunki jednoroczne.

Uprawa zatrwianów nie jest trudna, gdyż rośliny nie mają wysokich wymagań środowiskowych. Mimo to, warto wiedzieć czego oczekują, by móc zapewnić im najlepsze warunki do rozwoju. Zatrwiany uprawia się przede wszystkim z rozsady. Nasiona wysiewa się do skrzynek w marcu, następnie pikuje do większych pojemników i wysadza na miejsce stałe po 15 maja. Siew gatunków wieloletnich można rozciągnąć aż do czerwca, ale spowoduje to opóźnienie kwitnienia. Młode siewki oczekują temperatury pokojowej (ok. 22 °C), ale po przepikowaniu wolą niższą, utrzymującą się na poziomie ok. 12-15°C. Wysadzając rośliny do gruntu, powinniśmy mieć na uwadze, że zatrwiany preferują stanowiska słoneczne oraz lekkie, niezbyt wilgotne, przepuszczalne i wapienne podłoża. Co ciekawe, lepiej kwitną na glebie słabszej niż na bogatej w składniki pokarmowe, nie oczekują więc nawożenia. Szczególnie źle reagują na związki azotu, które powodują u nich słabe kwitnienie i utrudniają późniejsze zasuszanie pędów. Zatrwiany nie lubią też nadmiaru wilgoci. Na glebach ciężkich i podmokłych, łatwo są atakowane przez choroby grzybowe.